Zarządzanie strachem

Do dziś pamiętam lekcję historii sprzed osiemnastu lat, kiedy to dane mi było poznawać religię starożytnego Egiptu. Dowiedziałem się wówczas, że wykształceni egipscy kapłani potrafili przewidzieć naturalne zjawiska, takie jak zaćmienia Słońca czy wylewy Nilu. Co ciekawe, praktyczne zastosowanie tej wiedzy nie ograniczało się do planowania prac polowych. Służyła ona podsycaniu w społeczności strachu i poczucia zależności od elit. Byłem oburzony! Dziś okazuje się, że przez ostatnie kilka tysięcy lat aż tak wiele się nie zmieniło.

Podejrzenie, iż prezydent Lech Kaczyński stracił życie w wyniku zamachu, da się łatwo wyrazić jednym zdaniem. Gdyby wątpliwości takie podniósł wiarygodny polityk, fakt ten nie przeszedłby bez echa. Z całą pewnością temat podjęłyby media, nawet te skrajnie konserwatystom nieprzychylne. Oczywistym jest, że każda osoba, której znane są jakieś fakty mogące teorię zamachu uwiarygodnić, ma moralny obowiązek takie informacje ujawnić. Milczenie byłoby tchórzostwem i zdradą.

Ostatni miesiąc obfitował w wypowiedzi polityków i sympatyków PiS sugerujących jak bardzo naiwna jest moja wiara w dobrą kondycję spraw życia publicznego. Niestety, nie doczekałem się wyjaśnienia, jakie rozumienie politycznych realiów będzie od naiwności wolne. Dowiedziałem się za to, że słowo zbrodnia może mieć nieznane mi wcześniej znaczenie, rzekomo potoczne. Odważne hipotezy? Owszem, padały. Bynajmniej nie z ust osób publicznych, lecz na blogach i forach dyskusyjnych, pod pseudonimami. Nie zastanowiło Was, dlaczego ważna dla przyszłości naszego kraju dyskusja prowadzona jest szeptem? Czemu zamiast argumentów padają tylko niejasne sugestie?

Z tych samych powodów, dla których zaćmienie Słońca egipscy kapłani przedstawiali jako gniew boga Ra: aby w celach politycznych wykorzystać strach. Nie sądzicie chyba, by Jarosław Kaczyński zdobył się na tak ciepłą i życzliwą kampanię prezydencką, gdyby miał choć cień wątpliwości co do okoliczności śmierci swojego brata? Powyborcze działania Prawa i Sprawiedliwości to przemyślana taktyka. Taktyka, której moralna dopuszczalność budzi poważne zastrzeżenia. Na szczęście, równie wątpliwa wydaje się być jej skuteczność. Fakt ten zauważa eurodeputowany PiS Marek Migalski, zalecając na swoim blogu złagodzenie retoryki. Słusznie. Sam, jako wyborca, prędzej dałbym się przekonać niż zastraszyć.